
|
مجموعه هنرهاي رزمي-يك سي دي مبارزات فرانكي
ژان کلود فان دام
Birth name: Jean-Claude Camille Francois Van Varenburg
تاریخ تولد: 18 اکتبر 1960
محل تولد: شهر Sint-Agatha Berchem در بلژیک
قد: 173 سانتیمتر
چندخطی درباره ی این بازیگر:
او نیز ابتدا مسیر افتخار را در رشتههای ورزشی طی کرد. ون دام در سال 1961 به دنیا آمد و در کشورش بلژیک فنون رزمی را فرا گرفت و قهرمان اروپا شد. سپس در 20 سالگی موفق شد اولین فیلمش را بازی کند. او هم مثل جکی چان آرزوی بازی در هالیوود را داشت اما خوش شانستر از همتای هنگکنگیاش بود. چون چاک نوریس او را در فیلمی به کار گرفت که زمینه مناسبی شد برای ورودش به سینمای حرفهای. با این که چهره و اندام معقولتری به نسبت آرنولد شوارتسنگر دارد اما هیچ وقت آن چنان استعدادی از خودش نشان نداد تا مثل جکی چان به عنوان یک بازیگر معرفی شود. فیلم های جدی او داستانهای مشابهی دارند و ژان کلود ون دام در حدود 5 فیلم، ابتدا یک جوان معصوم است که براساس یک انگیزه ناخواسته، مجبور میشود دوران طاقتفرسای آمادگی جسمانی را طی کند تا بتواند انتقام بگیرد. روش رزمی او، تلفیقی از بوکس و کاراته است اما سینمای او به اندازه سینمای سیلوستراستالون و جکی چان طرفدار ندارد. پس از یک دوره درخشش کوتاه با فیلمهایی که در ایران به "رینگ خونین" معروف بودند، از سینما حذف شد.
او را بیشتر بخاطر استعدادش در هنرهای رزمی و بازی در فیلمهای اکشن می شناسیم.
به خاطر گذشته و نیز فیزیک بدنی اش، او را عضلات بروکسل می نامند. همچنین به جهت سوپر استار شدن او در فیلمهای بین المللی، لقب پادشاه بلژیکی ها را نیز به او داده اند. اما او در انتخاب یلم هایش دقت نمی کرد ودر مواردی باعث دلسردی هواداران وی می شد و اکنون که وی چهل و هشت سال بیشتر ندارد کم کم از محبوبیت و یاد او از خاطرها محو می شود.
اخرين فيلمهاي او شامل
موناکو برای ابد(1984)
عقب نشینی نمی کنم، تسلیم نمی شوم (1985)
عقاب سیاه(1988)
رینگ خونین
کیک بکسور(1989)
سیبورگ
حکم مرگ(1990)
شیردل
ضربۀ دو جانبه (1991)
سرباز جهانی(1992)
هدف سخت (1993)
آخرین قهرمان در عمل
جایی برای فرار
مبارز خیابانی(1994)
پلیس زمان
مرگ ناگهانی(1995)
بالاترین خطر(1996)
درخواست
تیم دو نفره (1997)
لژیونر (1998)
گرمای بیابان(1999)
سرباز جهانی 2
دستور(2001)
در جهنم (2003)
بیداری مرگ (2004)
نارکو (Narco)
سیناف (Sinav)
جسد سخت
فرمان دوباره
چوپان(2007)
تا مرگ
|